maandag 25 april 2016

The Monks - The Challengers

De laatste wedstrijd van het seizoen. Het is weer omgevlogen, een wedstrijd om eigenlijk niets. De 2e plaats konden we eigenlijk niet verliezen dus zonder al te veel spanning startten we de wedstrijd. Dat was goed te zien want na 5 minuten stond het al 3 - 15. Maar daar hield het toen even bij op. Na 10 minuten was het 11- 17 en hadden we al een driepunter, fast-break en goed spel gezien, maar ook 2 op 6 vrije worpen en dat zou ons vanmiddag blijven achtervolgen. De tegenstander was fanatiek en wij speelden eigenlijk gewoon ons spelletje, bij vlagen goed en dan weer gehaast en nonchalant, met veel balverlies tot gevolg. Het resultaat was een verloren 2e part en rust met 23 - 28. Nog lang geen gespeelde wedstrijd dus. In de rust werd er weinig geschoten. Het veld was aan onze kant te nat. En of dat er toe bij heeft gedragen weet ik niet maar er kwam een ander team het veld op. Er werd direct goed gespeeld weinig balverlies en gemakkelijk liepen we uit naar een 22 - 36 voorsprong en daarna stokte het weer. De tegenstander kreeg weer even meer ruimte en er mocht even meer in de rebound en het part eindigde met een 29 - 45 voorsprong. Wat er precies gebeurde weet ik niet maar het was ineens over. De verdediging stokte, schoten vielen niet meer en we stonden ineens als een stel beginners in het veld. Ik begrijp er niks van zegt Jochem Meijer in zijn Adehade conference en ik zou hem prima na hebben kunnen doen. Maar goed ik heb natuurlijk niet die humor en met een gortdroge time-out en tot kalmte manen hoopte ik natuurlijk het tij te keren. Nou laten we vaststellen dat de wedstrijd precies kort genoeg duurde om de mannen uit het vissersdorp niet langszij te laten komen. Het werd uiteindelijk 49 - 54. Ik zeg toch "een verdiende winst". Wel een beetje treurig om te zien is het aantal vrije worpen. 13 van de 39 werden er benut. 1 op 3 en ze hadden niet eens een hack a Shaq of hack a Jordan nodig. Met uitzondering van Bas 3 op 3 en Omar 2 op 4 wisten de andere schutters 1 op de drie of 1 op 4 te raken. Afijn voldoende huiswerk voor de vakantie. Heren, ondanks blessures, ondanks studie perikelen, school etc., is het wat mij betreft toch een aardig seizoen geweest. We gaan nog steeds vooruit, al is de tegenstand met name fysiek op trainen, beperkt en hoewel we niet zo'n seizoen hadden als het vorige, hebben we naar behoren gepresteerd. Blijf nog even trainen, een paar toernooitjes en dan vakantie. Ik maak mij sterk dat er toch niet nog ergens een pleintje is waar je kunt ballen en kunt schaven aan om maar eens een voorbeeld te noemen "je strafworpen". Ik weet niet of ik het ooit gezegd heb, maar ieder van jullie heeft meer talent dan ik ooit heb gehad. Maar de helft van mijn fanatisme, wil om te trainen en de wil om te leren en beter te worden zou jullie allemaal met sprongen vooruit helpen. Oh ja, dat betekent natuurlijk dat je soms moe wordt, dat je misschien in plaats van 4 uur maar 2 uur per dag kunt gamen of iets dergelijks. Maar alleen met die instelling kom je verder. Maar goed ik heb dat ook veel te laat pas beseft. Het is dus een uitdaging, challenge voor de challenger om beter te worden in dit nog altijd verschrikkelijk mooie spelletje. Tot volgend jaar?? We gaan het zien, Coach Oh ja de punten natuurlijk. Nando 10, Ricardo 11, Mick 10, Jeffrey 6, Omar 6, Bas 3 en Rick 8.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten